تورجان

شرق توقیف شد! به همین راحتی! به همین خوشمزگی! تنها روزنامه حرفه ای ایران بالاخره پس از سه سال محافظه کاری و احتیاط با یک دلیل مسخره تو (قیف)  شد.ولی آنهایی که شرق را تو (قیف) کردند بدانند که نمی توانند صدها هزار خواننده شرق را تو (قیف) کنند. چرا که چنین قیفی تا کنون ساخته نشده است. یکی از دلایل توقیف شرق  انتشار کاریکاتور رو به روست. درست مثل کاریکاتور جنجالی روزنامه حیات نو   که اگر اعتراضی نمی شد کسی بویی نمی برد. خدا عاقبت همه ما را به خیر کناد!

به نام او  

 امروز نیمه شعبان و شهر قم در این روز شلوغ ترین شهر ایران است. در این شلوغی ها گاهی ما آدم ها مهم ترین چیزها و کسانمان را فراموش می کنیم. یکی از این آدم های فراموش شده ی روزگار ما حاج داود کریمی است که دو سال قبل در چنین روزهایی پس از تحمل سالها درد جانکاه جراحت های شیمیایی و بدتر از همه ی اینها نامردی ها و به انفرادی افتادن به اتهامات شگفت آور و... در مظلومیت و بایکوت خبری رسانه ی ملی به شهادت رسید. پس از مرگ غریبانه و دردناکش سیل پیامها و ویژه برنامه ها به راه افتاد و آزاردهندگان دیروزی به سوگواران امروزی تبدیل شدند. بیایید نگذاریم نام و یاد سرداران و سربازان راستین انقلاب را فرصت طلبان متروک و یا وارونه کنند. حاج داودهای زیادی داریم که در گمنامی نظاره گر پژمرده شدن کاشته های خود هستند.آنها در عمل و نه در ادعا عاشق اسلام و ایران هستند.فقط تنها مشکلشان این است که حاضر نیستند به بعضی ها باج بدهند. بیایید به جای فاتحه خواندن  ما هم مثل آنها به بعضی ها باج ندهیم.حاج داود از پایه گذاران سپاه و فرماندهان ارشد زمان امام در گمنامی زیست و غریبانه جان داد تا فریاد سر دهد:

با خواری در روزگار/ ننگ باشد زندگانی/ مرگ به تا چنین زندگانی           

 الموت اولی من رکوب العار

دوست داشتم او را می دیدم و از او درباره ی پدرم می پرسیدم . می دانم که او بر خلاف برخی از دوستان به قدرت رسیده ی پدرم به من اعتنا می کرد!